امير المؤمنين از وى پرسيد كه درين مال چه مىگويى ؟ گفت : يا امير المؤمنين ، مال صحيح است و اما من چهار « 1 » هزار درم مصالح مأمون را به « 2 » نفقات خود خرج كرده‌ام . امير المؤمنين فرمود كه راست گفتى و تزوير نكردى و آنچه گفتى بدان سبب گفتى « 3 » كه بر كرم ما اعتماد داشتى و آن باقى « 4 » مال به تو بخشيدم . بوفرج « 5 » با فرح « 6 » تمام از خدمت او بيرون آمد و مدتى « 7 » در خدمت بود . وقتى « 8 » بىسببى رأى امير المؤمنين « 9 » بر خود متغيّر يافت « 10 » و هيچ گناهى از خود نمىدانست . تا روزى در مقام خلوت زمين خدمت ببوسيد و گفت : امير المؤمنين مر بنده را « 11 » به تربيتى كه امثال او « 12 » هرگز مشاهده نكرده بودند « 13 » مخصوص گردانيده « 14 » و اكنون اعراض « 15 » و ملالتى مىبينم كه در طبيعت امير المؤمنين « 16 » از بنده « 17 » ظاهر شده است و سبب آن نمىدانم . آنگاه شعرى « 18 » ادا كرد و بخواند « 19 » كه ترجمهء آن به پارسى « 20 » اين است بيت چندان كرم و لطف ز آغاز چه بود * و آن داشتنم در طرب و ناز چه بود !

--> ( 1 ) مپ 2 : چهل : مج + و دو . . . ( 2 ) مج - مأمون را به ( 3 ) مپ 2 - و تزوير نكردى . . . . گفتى ( 4 ) مپ 2 : باقى آن ( 5 ) مپ 2 : فرج ، مج - بو فرج ( 6 ) متن : فراح ، مپ 2 : فرجى ( 7 ) مج : مدت + عمر ( 8 ) مج : و ( 9 ) مج + را ( 10 ) مپ 2 : ديد ( 11 ) متن - مر بنده را ( 12 ) متن : به تربيتى مثال كه ببست ( 13 ) متن : بوده‌اند ( 14 ) مج : گردانيد ، مپ 2 - امير المؤمنين مر بنده . . . . گردانيده ( 15 ) مپ 2 : در خاطر مبارك ( 16 ) مپ 2 : معلوم نيست كه ( 17 ) مپ 2 + چه ( 18 ) متن + را ( 19 ) مپ 2 و مج - و بخواند ( 20 ) مپ 2 و مج - به پارسى